ΑΠΕΡΓΙΑ 10/2/10

Πολύ καλά ήταν τα ποσοστά συμμετοχής στην απεργία που κήρυξε η ΑΔΕΔΥ κια συμμετείχε η ΔΟΕ και η ΟΛΜΕ, με κυρίαρχα αιτήματα :
- πραγματικές αυξήσεις
- στήριξη και χρηματοδότηση των ταμείων
- δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογιό σύστημα
- αύξηση θέσεων εργασίας, πλήρη και σταθερή εργασία
Τα επιμέρους αιτήματα της ΔΟΕ ήταν:

-μισθούς αξιοπρέπειας στους δασκάλους- δίκαιο σύστημα αμοιβών στο δημόσιο - καμιά περικοπή στα επιδόματα
- κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών Νόμων - Καμιά αύξηση των ορίων ηλικίας
- κατάργηση της ωρομισθίας - Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους
-αύξηση των δαπανών για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ
- ουσιαστική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών
- δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή

Το γενικό ποσοστό συμμετοχής του κλάδου των εκπ/κών Α/θμιας εκπ/σης στο νομό μας ήταν 25,8%. Αναλυτικότερα:
- Δ/νση : 22,5%
- 1ο Γραφείο : 24,3%
- 3ο Γραφείο :23,2%
- 4ο Γραφείο: 33,3%

Ο αγώνας θα συνεχιστεί........................

Όλοι στην 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση

Όλοι στην 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση
της 10ης Φλεβάρη 2010

.
Το Δ.Σ. του Συλλόγου μας καλεί όλους τους συναδέλφους να πάρουν μαζικά μέρος στην 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση της 10ης Φεβρουαρίου 2010, που έχει κηρύξει η ΑΔΕΔΥ και συμμετέχει και η ΔΟΕ.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
Μισθούς αξιοπρέπειας στους δασκάλους- δίκαιο σύστημα αμοιβών στο δημόσιο - Καμιά περικοπή στα επιδόματα
Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών Νόμων - Καμιά αύξηση των ορίων ηλικίας
Κατάργηση της ωρομισθίας - Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους
Αύξηση των δαπανών για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ
Ουσιαστική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών
Δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαιγια την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξειςτα χείλη σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ’ τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα ‘ ναι μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα ‘ναι για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονταιστη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσειςγια μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειραθα γίνουν στάχτη απ’ τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνειςγια να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαιμπρος στα ντουφέκια!

Απίστευτος Τάσος Λειβαδίτης!!!!!!!!!

:« Aλλαγή τόπου διεξαγωγής Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης».

Σας ενημερώνουμε ότι εξαιτίας κωλλύματος ενοικίασης της αίθουσας του Μπλιούρειου ιδρύματος, η Έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας θα πραγματοποιηθεί την ίδια μέρα και ώρα στο 9ο Δημοτικό Σχολείο Κοζάνης ( πίσω από το Δημοτικό πάρκο Κοζάνης). Υπενθυμίζουμε ότι η συνέλευση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 3/2/10 στις 19.00μ.μ. και αν δεν υπάρξει απαρτία, θα γίνει τη Δευτέρα 8/2/10 στις 19.00μ.μ.
Παρακαλούνται όλοι οι συνάδελφοι να πάρουν μέρος στις εργασίες της Συνέλευσης , καθώς θα συζητηθούν προβλήματα που απασχολούν τον κλάδο, καθώς και το νέο αγωνιστικό πλαίσιο του επόμενου διαστήματος.

ΘΕΜΑ 1ο :« Σύγκλιση Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης».

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. αποφάσισε να πραγματοποιηθούν έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις σε όλους τους Συλλόγους, προς ενημέρωση των συναδέλφων για τα θέματα που απασχολούν τον κλάδο, καθώς και τη λήψη απόφασης για την παραπέρα αγωνιστική πορεία του κλάδου, λαμβάνοντας υπόψη και τις τελευταίες δυσμενείς εξελίξεις στο χώρο της εκπαίδευσης όπως: πάγωμα ή και μείωση μισθών, ασφαλιστικό, υπηρεσιακές μεταβολές, κλπ.
Συνεπώς το Δ.Σ. του Συλλόγου μας, αποφάσισε τη σύγκλιση έκτακτης Γενικής Συνέλευσης την Τετάρτη 3/2/10 στις 19.00 μ.μ. στον ημιόροφο του Μπλιούρειου ιδρύματος. Σε περίπτωση μη απαρτίας η Συνέλευση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 8/2/10 στον ίδιο χώρο και την ίδια ώρα.
Η παρουσία όλων των συναδέλφων κρίνεται απαραίτητη για την συζήτηση και την κατάθεση προτάσεων που αφορούν τον κλάδο μας. Στην Συνέλευση θα παρευρεθεί και μέλος της ΔΟΕ, για να μας ενημερώσει για τις τρέχουσες εξελίξεις του κλάδου.

ΚΑΛΕ ΘΕΟΥΛΗ.........

Kαλέ Θεούλη εμείς είμαστε καλά.
Κάνε καλέ Θεούλη
νάχουν όλα τα παιδάκια
ένα ποταμάκι γάλα
μπόλικα αστεράκια
μπόλικα τραγούδια.
Καλέ Θεούλη
κάνε νάναι όλοι καλά.
Έτσι που κι εμείς
να μη ντρεπόμαστε για τη χαρά μας………….

ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΑΣΤΡΟ ΤΟΥ Γ. ΡΙΤΣΟΥ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥς ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΡΑΜΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗ..........

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ............

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό,κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσιακυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : PΕίχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...(Αγνώστου ταυτότητας μέχρι στιγμής…)ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ TO ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΑΙΔΙΑ...